Accident comes with Cause

Toeval ofwat?! Ik schrijf over Karl Kraus en the very same night word ik uitgenodigd door een vriend om een opvoering van ‘De allerlaatste dagen der mensheid’  bij te wonen. Een toneelopvoering die door iedereen onmogelijk geacht werd om te spelen. Het is dan ook het meest omvangrijke toneelstuk geworden dat ik ooit heb gezien,met de meeste personages en maar zeven acteurs. Tientalle scènewisselingen, gerommel in tijd en ruimte en een hoop dubbelzinnigheden die je alleen maar begrijpt als je het dikke geïllustreerde boek achteraf nog een keertje leest.

Het Utrechtse acteursensemble ‘t Barre Land is deze uitdaging aangegaan en is,wat voor mij betreft,met lof geslaagd. Een toneelstuk met gigantische extremen door hommeles op straat af te wisselen met sobere maar diepe dialogen. Ze halen uit naar de hypocrisie van het politiek beleid en geven continu het woord aan de pers, die in die tijd ook al de grootste demagoog van het volk was.  De structuur is zo uitgekiemd dat de tijdsgeest in de tweede wereldoorlog parallel loopt met onze huidige angst voor terrorisme en stel je dan even voor dat het twee en een half uur durende toneelstuk eindigt met de waanzinnige visioenen van Kraus himself. Oprecht petje af.

‘Why I Blog’

Ik zal niet ingaan op de algemene boodschap van het essay van Andrew Sullivan. Het is een opeenstapeling van waarheden waar je niet over moet discussiëren. Alhoewel ik vind dat hij bloggen teveel kadert als obsessief meningen spuien ga ik akkoord met de rest van zijn stellingen.

De vergelijking met Karl Kraus kon mij wel bekoren, niet alleen omdat Kraus een persoonlijke held is maar omdat ik er nog niet bij stilgestaan had dat hij inderdaad kan bestempeld worden als één van de voorlopers van het hedendaagse bloggen. Ik zou hem zelfs taboedoorbrekend noemen en de aanleiding van de stap voorwaarts in ons vrije denken.

Hij is misschien wel het geschikte voorbeeld om aan te tonen dat er twee soorten weblogs bestaan. Karl Kraus was met zijn anti-oorlogsdrama ’Die letzten Tage der Menschheit’  ,en ik citeer Kohn : ” een auteur die zich tegen de mechanisch-materieel geworden beschaving en burgerij gekeerd heeft, tegen de kleinere rol van de persoonlijkheid en de verknechting van het individu.” Hij had een verzuurd beeld van de maatschappij en wou dit niet onder stoelen of banken steken. Met het literair-politiek tijdschrift ‘Die Fackel’ kan je de kritiek spuiende blogs vergelijken. Karl Kraus trok jonge schrijvers aan met dezelfde visie en kwam naar buiten met denkbeelden die tegenstrijdig waren met die van de massa en de toenmalige regering. 

Nadat hij tot het besef kwam dat de wereld onverbeterlijk was,vervormde hij zijn schrijfstijl die strookt met de tweede vorm van bloggen. Kraus wou de wereld vormgeven met woorden en de nauwkeurig uitgezochte woorden werden de ruggegraat van zijn schrijven. Zijn grootste angst was dan ook de verloedering van de taal want dat betekende in één klap ook de verloedering van de mentaliteit.

En hij heeft meer dan gelijk : Wie slordig schrijft , denkt slordig.

De Uylenspiegel emotie

Vrijdagnacht, vier uur. Ik kwam thuis van een avondje stappen en zette de televisie nog even op. Macht der gewoonte die ik ,normaal gezien,na een vijftal minuten opgeef en inruil voor broodnodige rust.

Het nieuwe,sobere praatprogramma ‘De Toestand’ kon mij echter blijven boeien. Siegfried Bracke geniet al lang mijn voorkeur onder de vlaamse moderators maar deze keer bracht hij “the current issue” toch wel bijzonder goed aan de oppervlakte. Na boegbeelden zoals Jean-Luc Dehaene en Kardinaal Danneels als gesprekspartner werd deze keer Bart de Wever uitgenodigd om te spreken over de schijnbare hypocrisie in de politiek. Want zo prikkelt Bracke, met zijn eigen curieuze stemtimbre ,de nieuwsgierigheid van de kijker: ” We leven in een staatkundig systeem waarin we de macht toevertrouwen aan mensen die we niet vertrouwen en waarvan we denken dat ze door en door slecht zijn. Want dit is het , de politiek staat slecht aangeschreven en toch zit daar de macht. “

Genoeg stof om te doen opwaaien en wie is er beter dan de hulk van NVA,Bart de Wever, om hier wederwoord over te bieden. In feite is er niets nieuw onder de zon, de politici beheren de Res Publica in de naam van het volk en het is ook niet slecht dat de burger het gezag wantrouwt. De democratie geeft ons de kans om het gezag te vervangen als deze zich niet verantwoordt.

De Wever stelde toch het omgekeerde vast. Sinds de jaren ‘60 kan je spreken van de betwistbare burger, de man van zus en zo. Vlaanderen wou zich profileren als een subnatie ten opzichte van België maar heeft dit niet doorgezet en dit maakt van het België,op dat vlak,de meest mislukte natie. Nationaal gevoel is de sokkel waarop je identiteit bouwt en wij doen maar alsof.

De mensen klampen zich ook nog steeds vast aan symbolen van het ancien régime ,zoals de monarchie. Dit zegt wellicht ook wel iets over hun perceptie van de politiek. Politiek is daarom ook bijna hetzelfde als marketing , inspelen op emoties want daarmee krijg je de bal aan het rollen. De Wever spreekt hier over de ‘Uylenspiegel emotie’ ,hiermee bedoelt hij: let op voor het gezag want die mensen proberen je te beduvelen, mooi gezegd maar vooral de waarheid zoals een koe. Vlamingen zijn goed in de eindverantwoordelijkheid van zich af te schuiven , zeker als er onzekerheid heerst. Zwarte schapen heb je nodig om jezelf van schuldgevoel te zuiveren en ons algemeen gekende schaap is de nationale politiek.

Het hele programma gaat door over deze kwestie , een kwestie die al jaar en dag op tafel ligt en waarbij politici altijd aan het kortste eind trekken. Dit interview ging een andere richting uit, het zette een spiegel voor de burger met de wijsvinger en het gaf krediet aan oprechte politici , die zeker en vast nog niet uitgestorven zijn. Veel gedachten zijn immers gebaseerd op clichés en die hebben een grond van waarheid maar dat maakt ze niet ongekleurd. Het zijn altijd de goeden die het met de slechten moeten bekopen.

Waar klagen wij immers over? Wij Vlamingen doen ons voor als de kleine Robin Hood maar vergeten dat deze democratie,die wij zo hard in twijfel trekken, ons de meeste welvaart heeft bezorgd.

Over Hoofs liefdesverdriet en de verdoken erotiek.

Liefde is een begrip dat bij de middeleeuwse bourgeoisie onder de categorie ‘hoofse idealen’ viel. De fysieke onbereikbaarheid van een persoon werd meestal uitgedrukt in woorden en elk seksueel verlangen werd met behulp van een eufemisme verdoezeld.

Naast de ‘hoofse’ liederen die pleiten voor zuiverheid , discretie ,toewijding en trouw zijn er ook de zogenaamde ‘onhoofse’ liederen die de lage klassen en hun gedrag  representeerden. Nuances en eufemismen spelen een minder belangrijke rol , of worden net overdreven frequent gebruikt zodat ze een ridiculiserend en zelfs vulgariserend effect kunnen teweeg brengen bij de lezer.

Aan de andere zijde wil ik deze stelling ontkrachten omdat deze ‘onhoofse’ benadering enkel en alleen spottend omgaat met seksualiteit zodat het in zekere zin iets weg heeft van een klucht om de lezer te vermaken. In echte hoofse literatuur is dit ‘entertainende’ aspect niet aan de orde. De minnaar wordt verondersteld subtiel en lovend te zijn ten opzichte van de andere partij , indien hij enigszins kans wil maken op de hoofdprijs.

Daarnaast wil ik ook korte metten maken met de illusie dat hoofse liefde in realiteit überhaupt platonisch was. Het bewijs is meteen zo klaar als een klontje als ik de gang van zaken op de befaamde riddertoernooien uit de doeken doe ; zulk een machtsstrijd tussen ridders had als doel een schone deerne te veroveren , maar uiteindelijk was het een handeltje in vleeswaar en niet alleen in de zin van overdracht.

Ik wil allesbehalve de idee bij u wekken dat de middeleeuwse man een machtsgeile en bezitterige barbaar was , daarom wil ik nog een laatste argument aanhalen waarmee ik deze sekse het voordeel van de twijfel bied en waarmee ik –mijns inziens- de hoofse liefde als ‘falend’ kan bestempelen.

Omdat de literaire gedragscodes van de ‘hoofsheid’ in de werkelijkheid toegepast worden , wordt er al vroeg van jongens verwacht dat ze ‘vechten’ voor de aandacht van een vrouw. De scheiding van de twee seksen in het kasteel creëerde een afstand en vervreemding ten op zichten van het vrouwelijk geslacht en er sluimert dan ook voortdurend argwaan en vijandigheid naar aanleiding van het stramien van de hoofse liefde.

Tot slot kunnen we spreken van hoofs-liefdesverdriet. De obsessie die bij mannen wordt gekweekt om onbereikbare vrouwen na te jagen was één zaak , maar het ideaal van zelfbeheersing dat ze moesten volhouden was een kwelling. Het is dan ook begrijpelijk dat men in verhouding meer liefdesverdriet bij mannen aantreft dan bij vrouwen.

De hoorns bij de koe vatten.

Omdat dit project vanaf vandaag bij de hoorns gevat moet worden, hebben we met de collega’s besloten om veertien dagen constant met elkaar in contact te blijven, inderdaad…vaarwel social life, hallo redactietafel. We pakken het serieus aan , ik voel dat aan mijn water. We hebben een gedreven groep met eenzelfde doel : A+. Onze obstakels zijn niet van de poes (economie , justitie en sport),maar nadat we deze taaie brok onder de loep hebben genomen, kom dan maar op met die kritische vraagjes! Je kan ervan op aan, ons team heeft er ‘goesting’ in en we staan stijf van motivatie , adrenaline , stress , nieuwsgierigheid en volgens Sharon binnenkort ook van cafeïne. Ik geloof haar…zie mij  ,na dag 1 de deadline al ontkennen. Maar om deze klaagzang in te binden zal ik eindigen met een wijze,originele en relevante uitspraak van twee belangrijke persoonlijkheden,uiteraard hoop dat ik hiermee mijn medestudenten ook een hart onder riem te steken.

” As ge iet doe , doeget dan goe. “  – Ons moeder

” Let the beast go ! ” – J.L Dehaene

succes!

één grote middeleeuwse bende.

Vrijdagvoormiddag : de redactievergadering heeft eigenlijk niet echt plaatsgevonden , Nick onze hoofdredacteur was wat later en iedereen was al begonnen met de informatiefiches. Ik had de indruk dat we allemaal met oogkleppen werkten , het was bijna een wedstrijdje geworden om zoveel mogelijk fiches te verzamelen. We namen allemaal pauzes te pas en te onpas en de heilige structuur die we de eerste dag hadden leek met de noorderzon verdwenen. Namiddag vertrokken Feline en Besa om 13u , we hadden inderdaad bakken vol informatiefiches , maar dit is nog maar het begin van de opdracht.

Toen we daar nog met ons viertjes aan de tafel zaten , kregen we een helder moment…conclusie : ” we hebben alles onderschat en verkeerd aangepakt”. We zagen het perfecte verslag van een andere groep , de tafels met zes werklustige personen en we zagen onszelf daar zitten in al onze weemoed. Na deze melancholie besloten we om een werkschema op te stellen om deze keer niets over het hoofd te zien,het werd al snel duidelijk dat dit weekend moordend zou worden. Het is momenteel dus allemaal één grote middeleeuwse bende , iedereen heeft wel zijn eigen taak … maar we moeten maandag wel met een schone lei kunnen beginnen. Want als je ons strikte schema bekijkt… is het van de moetes.

In het weekend:

Nick:

·         In Knack opzoeken: domeinen justitie en sport.

·         ‘De Zevende Dag’ volgen.

·         De Morgen lezen en informatiefiches maken: sport.

·         VRT-journaal volgen.

·         Engels  (buitenlandse politiek) en Franse (sport) artikels.

·         Cassetje meenemen.

·         Alles afdrukken.

·         Zondag 14.00u op MSN.

·         3 Engelse artikels selecteren voor journaal Engels.

·         3 Franse artikels selecteren voor journaal Frans.

·         Vergelijken VRT-nieuws en VTM-nieuws.

Sigrid:

·         In Knack opzoeken: domein economie.

·         De Tijd: domein economie.

·         VRT-journaal volgen.

·         Sporza of Studio 1 voor sportnieuws.

·         Engels (culture)  en Franse (economie) artikels.

·         Radio 1 volgen (94.1)

·         Jij bent hoofdredacteur op maandag, dus ‘moet’ je de agendapunten voor de redactievergadering reeds samenstellen.

·         Zondag 14.00u op MSN.

·         3 Engels artikel selecteren voor journaal Engels.

·         3 Franse artikel selecteren voor journaal Frans.

Sharon:

·         Gazet van Antwerpen: alle domeinen.

·         VRT-journaal volgen.

·         Engels (music) en Franse (sport) artikels.

·         Radio 1 volgen.

·         Zondag 14.00u op MSN.

·         3 Engels artikels zoeken voor journaal Engels.

·         3 Franse artikels zoeken voor journaal Frans.

·         Een uitgebreide analyse maken en doorsturen naar Sigrid.

Darah:

·         De Morgen lezen en informatiefiches maken: economie en justitie.

·         VTM-journaal volgen.

·         ‘De Zevende Dag’ volgen.

·         Engelse (gezondheid) en Franse (economie) artikels.

·         Radio 1 volgen.

·         Cassetje meenemen.

·         Zondag 14.00u op MSN.

·         3 Engels artikels zoeken voor journaal Engels.

·         3 Franse artikels zoeken voor journaal Frans.

·         Uitgebreide analyse maken en doorsturen naar Sigrid.

Besa:

·         De Standaard volgen: alle domeinen.

·         VTM-journaal volgen.

·         Engels (binnelandse politiek) en Franse (justitie) artikels.

·         Radio 1 volgen.

·         Zondag 14.00u op MSN.

·         3 Engelse artikels zoeken, samenvatten, eentje selecteren voor journaal Engels en uitwerken.

·         Hetzelfde voor Frans.

Feline:

·         Het Laatste Nieuws volgen: sport.

·         Studio 1 volgen.

·         Engelse (sport) en Franse (justitie) artikels.

·         Radio 1 volgen.

·         Zondag 14.00u op MSN.

·         3 Engelse artikels zoeken, samenvatten, eentje selecteren voor journaal Engels en uitwerken.

·         Hetzelfde voor Frans.

ALLES wordt naar Sigrid gestuurd: deadline zondagavond 16.00uur ’s avonds!!!

Nick werkt samen met Feline op gebied van sport! Nick legt het uit via mail,Feline check uw mail!

Darah en Sigrid werken samen!

 

 

 

 

Maandag:

·         Hoofdredacteur: Sigrid, verslaggever: Sharon.

·         8.45u-10.40u: voxpop filmen. Groep 1 Darah-Besa-Nick film het eerste uur, groep 2 Sharon-Feline-Sigrid filmt het tweede uur. Groep 2 is op school om 8.45u en werkt al aan informatiefiches.

·         10.40-12.10: monteren.

·         12.10u-13.00u: middagpauze.

·         13.00u-15.00u: alles bekijken en conclusies trekken.

·         15.15u naar lectorenlandschap, ontmoeting Mevr. Sterk.

·         16.00u: redactievergadering: samenzitten en hot news-informatiefiches bespreken + voorbereiden vragen expertendag.

·         17.00u: voorbereiding journaal Frans.

·         Dit wordt een lange, lange dag, maar dan is het ergste al voorbij!

Dinsdag:

·         Hoofdredacteur: Darah, verslaggever: Nick.

·         Expertendag, uur nog niet bekend.

·         9.00u-9.45u: redactievergadering.

·         9.45u-10.00u:  korte pauze.

·         10.00u: informatiefiches maken.

·         11.00u-16.00u: journaal Engels woensdag voorbereiden.

 

Woensdag:

·         Hoofdredacteur: Besa, verslaggever: Feline.

·         9.00u-9.45u: redactievergadering.

·         9.45u-10.00u: korte pauze.

·         10.00u-11.00u: informatiefiches.

·         11.00-12.00u: middagpauze.

·         12.00u-15.00u: voorbereiden en oefenen Engels journaal.

Donderdag:

·         Hoofdredacteur: Sigrid, verslaggever: Besa.

·         9.00-9.45u: redactievergadering.

·         9.45u-10.00u: korte pauze.

·         10.00u- 12.00u: researchmap in orde maken.

·         12.00- 12.30: middagpauze.

·         12.30-13.30: map afmaken.

·         13.30-16.30: voorstelling voorbereiden voor vrijdag.

·         ! researchmap moet af zijn!

·         Alles naar Sigrid sturen, deadline: 19.00uur.

Vrijdag:

·         Hoofdredacteur: Besa.

·         Verslaggever: Feline.

·         9.00-9.45u: redactievergadering.

·         Nabespreking.

 

 

Over het hooi op mijn vork

Dit weekend was zoals we hadden voorspeld…hels , slopend , frustrerend en chaos. Er was een goede communicatie tussen Darah en mij , we hadden inmiddels afgesproken om samen te werken. Ik heb mij een heel weekend bezig gehouden met al het materiaal in een lay-out te verwerken, dat liep niet van een leien dakje…elke keer als ik mijn computer begon te vervloeken dook ik in De Tijd en Knack om wat economische informatiefiches te maken. Vandaag kregen we als klap op de vuurpeil slecht nieuws te horen van Nick , hij ligt in het ziekenhuis met een gescheurde lever en gekneusde ribben. Wat nu? Hij was onze montageheld voor morgen , wij vrouwen kennen niets van dat soort techniek… Ik heb het bestempeld als ‘zorgen voor later’ en op mijn gemak (ook tussen haakjes ) verder gezocht naar cultuur in The Guardian en economie in Le Soir. Nadat al mijn taken erop zaten kon ik niet anders dan terug beginnen aan de lay-out…Nu , zondagavond omstreeks 20 u houd ik het voor bekeken , de deadline was inderdaad een dode lijn die niets te betekenen had en daardoor zal maandag alles behalve met een schone lei beginnen. Ik hoop dat we , ondanks Nick zijn afwezigheid , vanaf morgen de touwtjes als een team terug in handen nemen.

En toen waren we nog met vier ,vier kleine negers…

Vanmorgen kwam ik met relatief goede moed aan op de redactie , ik zag Feline en Besa zitten. Ze vertelden mij dat Darah en Sharon al op pad waren om te filmen. Ik vond het vreemd dat ze dat met twee konden klaarspelen , maar na een telefoontje hoorde ik dat het allemaal lukte. Ondertussen deed ik samen met mijn andere twee collega’s een korte vergadering , een toelichting over hoe we het deze week gaan aanpakken en waar we nog moeten op letten gaf duidelijk al heel wat klaarheid. Na een uurtje “informatieficheën” ( ja, ik heb er al een werkwoord van gemaakt ) gingen we naar de Meir om het tweede deel van de VOXPOP te maken. Darah had aan de vroegste vogels gevraagd of ze in deze tijden van economische crisis aan besparingen deden , daarna vroeg ik de voorbijgangers of ze na de dopingschandalen anders naar sport kijken. Sharon en Darah waren de chinese vrijwilligers voor de montage, gelukkig…

We wisten ondertussen dat we ons de komende week in het domein Sport moesten specialiseren , dus Feline en ik begonnen deze bijlagen uit te pluizen. Na een uur merkten we op dat Besa nog altijd niet terug was van haar lunchpauze , Feline belde haar op en ze melde dat ze ermee stopte. De verbazing en teleurstelling die ons overviel duwde ons nog dieper in de put. 

De peptalk van Mevr.Sterk gaf ons terug een boost om ervoor te gaan , en we zien het op dit moment beter zitten dan toen we met zes waren. Ik houd me momenteel bezig met alles over Beerschot en de trainerswitch, dit allemaal voor het debat van vrijdag. Vanavond vat ik het artikel van frans nog samen dat we gebruiken voor het journaal en probeer ik me nog toe te leggen op wat engels researchwerk om de rode draad te vinden in mijn artikels.

En Nick , als je dit leest : Veel beterschap !

Stressed spelled backwards makes Desserts.

Eerlijk? Vandaag was een geordende chaos. We hebben vandaag geen concrete vergadering gehouden , we hebben in de dag zelf geen krant vast genomen en de redactieklas was een ‘kiekenkot’. Mààr we maken progressie : De voxpop is af ,Darah en Sharon hebben vanmorgen de laatste hand eraan gelegd. (nu moet ie alleen nog maar op de webblog geraken..). Ik heb mij vandaag bezig gehouden met het researchdossier en de engelse presentatie van morgen , ik heb op internet de actualiteit gecheckt en de items van het radionieuws geanalyseerd. De ontmoeting met de experts vond ik niet zo spectaculair , echt nuttige tips hebben we naar mijn gevoel niet gekregen. Ik kon me wel vinden bij de uitspraak van de journaliste : “als je eenmaal in het ritme zit en een hoge werkdruk hebt , heb je het moeilijk om af te kicken” . Ik merk op dat ik nu , om half elf ’s avonds geen slaap heb en nog met volle moed wil studeren op mijn presentatie van morgen. Toch ben ik me er nu al van bewust dat ik morgenvroeg de Snooze-functie van mijn wekker ga benutten.

Verslag 19 november 2008

Aanwezigen:

• Feline Van Beylen
• Sigrid Spaas
• Sharon Slegers
• Darah Bertels

Functies:

Hoofdredacteur: Feline Van Beylen

Verslaggever: Sigrid Spaas

Aanvang: 11.30 uur

Einde: 11.45 uur

Punten:

• Informatiefiches maken.
• Engels instuderen in groep
• Frans afwerken
• VRT kijken Sharon
• VTM kijken Darah
• De Voxpop op de blog zetten  
• Onderwerpen onderzoeken voor het debat op vrijdag.
• Follow-up

Vox Pop Economie

 

Vox Pop Sport

HOT ITEMS

De laatste rechte lijn

Ik verantwoord alvast het ontbreken van mijn blog gisteren…ik had er gewoon geen tijd meer voor. Frans afwerken , lay-out , follow up , researchdossier .. heel de “saantenboetiek” . De laatste loodjes , je weet wel hoeveel die kunnen wegen. Maar we gaan ons doel bereiken :  alles afkrijgen met 4 master-minds. “Jullie zullen moeten werken in een crisis situatie” zoals Mevrouw Elsen ons zei…en BAM , mission accomplished ! Vandaag hebben we de franse conversatie Cum Laude afgewerkt , (engels ging iets minder maar ’ you’ve past the test’ zei de lector , dus na een vreugdesprongetje was dat ook weeral achter de rug ) . Voor de rest deed ik aan digitale informatie verwerking over Germinal Beerschot , gaf schouderklopjes aan Darah en Sharon die de Hot Items geweldig in beeld brachten…mijn pogingen als leek om met photoshop te werken waren tevergeefs. We hebben alles onder controle, vanavond ons researchdossier nog afwerken en de verslagen afdrukken. Wij gaan ze een poepie laten ruiken morgen !

DRIEWERF HOERA VOOR GROEP 17 !

Death Proof. A Grindhouse Feature.

De uitgestorven Grindhouses : slechte popcorn , abominabele cinemazaaltjes van om de hoek,goedkope exploitations met weinig boodschap en non-stop sex,blood and violence. Quentin Tarantino en Robert Rodriguez brachten dit seventies fenomeen weer tot leven met een -mindblowing- hommage.

Planet Terror (Rodriguez) en Death Proof ( Tarantino) zijn typische B-films geworden door de knappe “spielerei” met techniek en montage. Het tweeluik is een eerbetoon aan de Grindhouse-cultfilm,een stukje cinema dat enkel gesmaakt kan worden door gelijkgestemden en zeker niet voor de onverlaat die hun voorgaande films kwatsch vond.

DEATH PROOF

In tegenstelling tot vroegere werken van QT was er geen sprake van een chronologische hutsepot , de dialogen waren van een minder niveau dan (hoe kan het ook anders) die van Pulp Fiction. Dit wil echter niet zeggen dat hij een conventionele dertien-in-een-dozijn film heeft afgeleverd. Integendeel , deze trashmovie is een klasbak door zijn soundtracks , quotes , referenties en een briljante vertolking van Kurt Russell die perfect past binnen het Slashergenre.

The woods are lovely, dark, and deep.
And I’ve got promises to keep. 
And miles to go before I sleep.Did you hear that butterfly?
Miles to go before you sleep. -Stuntman Mike

But maybe a little later in the evening, you’ve had a few drinks, you’re kind of losey gosey, you’re safe with your girls. Then some kinda cute, kinda hot, kinda sexy, hysterically funny but not funny looking guy comes over and says it – then maybe you did it earlier and maybe you didn’t.  -Jungle Julia

 

When we were kings – Leon Gast

The rumble in the jungle was me niet onbekend , maar ik stond er versteld van hoeveel politieke , historische , religieuze en ethische betekenis dit legendarische gevecht heeft gehad…ik zag het daarvoor alleen maar als een geweldige bokswedstrijd vol suspense omdat de beste vechtersbazen uit die tijd het tegen elkaar opnamen.

Een sterk journalistisch element is de manier waarop de hoop , de vechtlust en de waardigheid van het zwarte volk worden geïllustreerd. De dynamiek die het ritme van de soundtracks veroorzaakt, samen met de dragende stem van Ali geeft een hoopvolle sfeer. Dit gevoel staat parallel met de muziek van James Brown , die als klankbord fungeert voor de armoede en de etnische onenigheid. Daarnaast leveren de quotes van al de mensen die betrokken waren bij het gevecht een grote bijdrage aan het geheel. Er kwam zo’n krachtig taalgebruik aan te pas dat bijna elke zin een meerwaarde was voor de fragmenten die op zichzelf al boekdelen spraken.

‘(We) Afro-Americans in America – we are not as good as you (Black Africans). You have a dignity in your poverty that we don’t have’. – M.Ali

Toch stuitte ik op een zwak journalistisch element. Ik stelde me in het begin van de documentaire de vraag of dit een sportfilm of een portret van Zaïre ging worden… en eigenlijk was het een mengeling van alles terwijl er niet concreet werd ingegaan op het belang van de bokswedstrijd en dat deze in huidig Congo werd gehouden. Er was vooral sprake van het fortuin dat het hele circus kostte , van de al dan niet corrupte manager Don King en de gebetenheid van Ali himself. De commentaar van Norman Mailer gaf mij enig inzicht in de politieke situatie , hij gaf zijn gefundeerde mening op de onderliggende kwestie : zou deze wedstrijd de racistische intolerantie kunnen oplossen in Zaïre en in de VS? 

“Eieren of jong” ,zeg ik dan. Deze documentaire zou een weergave geven van de politieke en persoonlijke overtuiging van Mohammad Ali en de toestand van toenmalig Zaïre in de jaren ‘70. Deze gedachte zou niet onderschikkend mogen zijn aan de boksmatch zelf , en dat deed het wel. Er werd zo lang opgebouwd naar het moment suprême zodat de hoofdgedachte verdreven werd. Ik bleef op het einde dus op mijn honger zitten , ik had een beeld gekregen van een gedreven Ali en wat voor een volksmenner hij was…maar ik miste Mobutu , Foreman en vooral de volledige mening van Mailer en Thomas Hauser. Het idee echter , om de bokswedstrijd een groter doel te geven is fantastisch en een prachtig onderwerp voor een documentaire. Voor mijn part was het een einde in mineur omdat ik niet te weten ben gekomen wat er mij in de intro prikkelde.

Vlog Prettige feestdagen van 1 journalistiek D

Economie : EVS , een onderneming die in verband staat met de Olympische Spelen

EVS toont Peking in slowmotion

LUIK – Niet alleen Belgische sporters doen mee aan de Spelen, ook het bedrijfsleven is er goed vertegenwoordigd. EVS bijt de spits af van een artikelenreeks.

EVS is de wereldleider in de ontwikkeling en de productie van vertragingsapparatuur voor live-televisieopnames van sport- en muziekevenementen. De EVS-apparatuur werd bijvoorbeeld gebruikt op het WK Voetbal in Duitsland, in 2006, en gaat al jaren mee in de tv-productie van sportmanifestaties als de Champions League en de Formule1-races.

In Peking levert EVS slowmotionservers aan productiebedrijven zoals het eveneens Belgische Alfacam, maar het bedrijf is evenzeer aanwezig in de regiewagens van grote tv-omroepen zoals de BBC. In totaal kreeg EVS zestig bestellingen voor de Olympische Spelen. De kleine helft daarvan is voor rekening van Alfacam, dat onder meer de openingsceremonie in beeld hielp brengen.

‘Deze Spelen zijn de eerste die in hoge definitie zullen worden opgenomen en uitgezonden’, zegt Henry Alexander, algemeen directeur van EVS. ‘Dat gebeurt op basis van EVS-beeldservers, zoals in mobiele OB-trucks (televisiewagens, red.) die ontwikkeld zijn voor liveopnames van evenementen in de openlucht.’ Alexander benadrukt dat daarbij ‘klassieke’ EVS-apparatuur wordt gebruikt. ‘Daarvoor hebben we geen speciale innovaties ingevoerd. De levering aan Alfacam dateert overigens al van eind 2007.’

Specifiek voor Peking kreeg EVS wel de opdracht van de lokale tv-organisatie Beijing Olympic Broadcasting (BOB) om een zware centrale mediaserver te installeren. ‘Die server capteert en verzamelt continu alle beeldsignalen vanuit de veertig locaties waar de sportwedstrijden plaatsvinden. Al die opgeslagen beelddata kunnen door de producers van alle geaccrediteerde tv-omroepen geconsulteerd worden, in real time, om er hun uitzendingen mee samen te stellen. De tv-verantwoordelijken kunnen zo permanent hun uitzendmateriaal (her)bekijken en aanpassen. Dat gaat heel snel. Alles verloopt digitaal, tapeless zoals dat heet.’

Het Luikse bedrijf heeft sinds begin juli experts naar Peking gestuurd om de tv-organisaties bij te staan en te adviseren. ‘Het personeel in Peking bestaat uit ploegen die elkaar afwisselen. Tijdens de Spelen zullen veertig EVS-werknemers tegelijkertijd aanwezig zijn. Die expertise ter plaatse is nodig. Het gaat om complexe toepassingen van beeldtechnologie, zoals de integratie van opname- en montageapparatuur.’

Henry Alexander vertrekt op 12augustus naar Peking. Niet als technisch expert, maar als vertegenwoordiger. Als ambassadeur van EVS zal hij de klanten-bedrijven opvangen en rondleiden.

Hoe belangrijk zijn de Spelen voor EVS? ‘Peking is een uitstalraam voor onze technologische kwaliteit. Succes in Peking is van groot belang voor latere bestellingen, ook bij klanten die niet grootschalig op de Spelen aanwezig zijn, zoals VTM, of het Britse BskyB, dat een heel belangrijke EVS-klant is als producent van honderden live-uitzendingen van voetbalwedstrijden per jaar.’

Alexander raamt de directe zakenopbrengst voor EVS op 4,5miljoen euro, door rechtstreekse bestellingen. Ter vergelijking: EVS haalde in 2007 een jaaromzet van 95 miljoen. (jir)

Economisch belang

Het economische voordeel dat EVS heeft aan deze slowmotionservers is zo klaar als een klontje als je de omzet leest in de laatste zin van het artikel. Daarnaast zijn special effects niet meer weg te denken  in deze tijd van technolische hoogtij , ikzelf denk hierbij direct aan hoe de zwemwedstrijden in high definition werden opgenomen en waarvan elk waterspatje tot zijn recht kwam door de toepassing van slowmotion.  Je zat er als het ware in levende lijve bij. Het is ook logisch dat deze markt zal blijven bestaan en nog zal groeien , Peking was dus inderdaad een lucratief uitstalraam die meerdere bestellingen zou opleveren.

EVS toont Peking in slowmotion ( 11 augustus 2008 ) . De Standaard . Geraadpleegd op 4 januari 2009 , http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=511V58LK&kanaalid=620

Radio Crap

Radio doop

Voordat de vakantie begon moesten we eerst nog even uitvechten wie welke taak op zich zou nemen , dit euvel werd door het waterdichte ‘lotjes trekken’ systeem opgelost. Het lot wees uit dat Sharon zou presenteren , Raf de agenda zou overlopen , Mathieu de handige technicus mocht spelen en dat ik het nieuwsanker zou zijn. Tijdens het verlof wisselden we liedjes uit via mail en bespraken we enkele praktische dingen. Ik vroeg aan Caroline ( een derdejaar studente ) om een voorbeeldschema door te sturen en Sharon pastte ons programma daar op aan.

D-DAY

Na het programma van het groepje voor ons hadden we genoeg know-how om zelf de touwtjes in handen te nemen , de voorbereiding zag er alleszins geslaagd uit volgens derdejaar Joren…(nogal wiedes als het dezelfde lay-out is waarmee hij altijd werkt. )

De problemen bleven al bij al nog beperkt : CD’s zijn onhandig dus het is verstandiger om volgende keer met een USB-stick te werken,de jinglebak is een instrument waar je goede vriendjes mee moet worden anders loopt het ‘int honderd’ en volgende keer heb ik mijn opwinding onder controle zodat ze niet meer op mijn stembanden slaat.

Kortom : Net zoals een klein kind net de kick van een achtbaan ondervond, roep ik ook : “ik wil nog een keer!”

Dhr. Verschooten: De zin van Europese verkiezingen

De lezing die op 8 mei gegeven werd door Dhr. Robert Verschooten ging voornamelijk over de invloed die Europa heeft en ons allen aangaat. We beseffen volgens hem te weinig hoe belangrijk een Europese gemeenschap voor ons is en de meesten onder ons weten inderdaad niet dat elke beslissing die de EU neemt een effect heeft op ons dagelijks leven. Door allerlei voorbeelden wil hij ons indirect bewust maken van het belang van onze eigen kiesstem bij de volgende Europese verkiezingen op 7 juni 2009.

De rode draad die hij gedurende zijn hele lezing bleef volgen was onze gemakzucht. Want diegene die de oorlog nog heeft meegemaakt die was enthousiast over het Europese project vanwege de vredesboodschap en de zekerheid op welvaart. Intussen is welvaart in de meeste Europese landen de normaalste zaak van de wereld en is ‘vrede op aarde’ niet de meest catchy phrase die je kan bedenken om mensen te doen warm lopen om te komen stemmen voor een Europese samenwerking. Alles is zo vanzelfsprekend…wie weet vandaag de dag nog dat wij onze welvaart te danken hebben aan Europese politiek. En hier had Dhr. Verschooten een punt.

Europa is de voorbije jaren gegroeid door de toetreding van verschillende lidstaten. Het is eigenlijk al na de val van de Berlijnse muur en mede dankzij het einde van het communisme dat de Europese Unie ambitieus werd. De beschermende paraplu van de VS kon worden dichtgeklapt en de samenwerking op Europees grondgebied kon beginnen.

 Elk Europees land weet tenslotte dat ze niet in haar eentje kan opboksen tegen de economische tijgers zoals China,India en Amerika. Deze grote mogendheden werken veel dynamischer en creatiever omdat ze één groot front vormen waarin alle wetten dezelfde zijn. Het is nogal wiedes dat actuele kwesties zoals milieuvervuiling en bescherming van consumenten beter gezamenlijk worden aangepakt omdat ze dan een effect op grote schaal kunnen teweeg brengen. 

Toch gelooft het plebs bijna niet in de slaagkansen van globalisering, hoe komt dat? De EU kampt met kinderziektes en weet inderdaad geen raad met accute problemen zoals terrorisme en werkloosheid, maar weet onze eigen federale regering daar wel een antwoord op? Het volk voelt dat de betekenis van Europa groter wordt maar de meesten vinden het een ver-van-mijn-bed-show. Ligt dat aan de EU? Neen. Mensen moeten informatie met de paplepel aangeboden krijgen. Zoniet? Opstand,stakingen,betogingen…miserie.

Het is verontrustend dat mensen liever onwetend blijven dan zich in de politiek te werpen maar anderzijds klagen ze wel dat ze de indruk hebben dat ze de greep verliezen op de Europese politiek. Zelfs landen zoals Frankrijk en Nederland stemden in een referendum in 2005 tegen de Europese Grondwet en in 2008 verwierpen de Ieren het verdrag van Lissabon. Ik zou bijna denken dat ze gewoon contra de complexiteit van het dossier waren.

 Kortom : Europa was voor velen een grote stap in het ongewisse waarvoor ze zichzelf niet rijp genoeg voor achtten. Gelukkig zijn de meesten al bijgedraaid en klaar voor globalisering en geopolitiek.

Flash TV

Onze opdracht voor Flash TV begon zonder inspiratie. De ideeën gingen niet verder dan een mininieuwsflash maken over het ontbreken van pingpongpalletjes in de Agora. Maar omdat we twee weken tijd hadden om te zoeken naar een goed nieuwsfeit en een goede invalshoek was de druk niet zo groot.

Tegen het einde van de eerste week,een week voor onze deadline, stuurde ik een mail naar de groep. Marco Salamanca en Jannes Schuermans vonden mijn idee acceptabel om het openbaar vervoer te filmen. Dit onderwerp konden we relateren met de recente stakingen van het voorbije weekend, een prachtige invalshoek dus die in verband stond met pendelende Plantijnstudenten.

Het filmen op zich liet ik over aan de jongens,als ‘alpha’-geslacht moesten ze zich nu maar eens bewijzen. Ik gaf enkele tips maar technisch waren ze mij duidelijk een stap voor. Het grootste probleem was het statief, deze kon alles behalve waarvoor ie diende : stilstaan.  We hebben uiteindelijk goeie rushes genomen op de Franklin Rooseveltplaats en in het Centraal Station.

De montage verliep vlot. Tim,de derdejaar van dienst , monteerde vlot en legde ons uit waarom hij de beelden gebruikte. De techniek van monteren blijft mij bijster maar ik kon wel begrijpen waarom hij enkele rushes schrapte. Ik heb de tekst ingesproken en tijdens de feedback keurde Meneer Vandoninck mijn taal en intonatie goed. Een pluspunt dus.

Uiteindelijk,na het herbekijken van ons eindresultaat in de klas,beseften we goed waar we de mist in gingen. Onze pan was iets te lang, we konden het filmpje actiever maken door creatiever te zijn en de camera kon standvastiger. Het besluit van Meneer Van Doninck was al bij al positief en daar konden we onszelf tevreden mee stellen. Het was onze eerste keer en zoals het legendarische programma van Uyterhoeven ons leerde : Alles Kan Beter.

Luc Van Loon – Commerciële journalistiek

Meneer Van Loon was onze eerste gastspreker voor het vak ‘Journalist in Interactie’. Hij was ook de eerste die zonder schroom onze naïviteit weg katapulteerde want iedereen in onze richting was in de veronderstelling dat wij de ‘nieuwsdragers’ van de toekomst zouden zijn,de stem van de wereld op alle mogelijke vlakken. Het kwam dus hard aan toen hij,expert in het vak,zei dat ALLE berichtgeving van vandaag neerkwam op commerciële zwendel en het ‘hielenlikken’ van je doelpubliek.

Ik kan wel begrijpen dat commerciële teevee programma’s vaak in scène worden gezet. No big deal als er in ‘Mijn Restaurant’ bijvoorbeeld gefoefeld wordt met tijd en ruimte maar is het geen regelrechte schande dat gruwelijke feiten zoals de slachtpartij van Kim De Gelder emotioneel worden uitgebuit? Moet werkelijk elke gevoelige snaar van het doelpubliek geraakt worden? We worden dom gehouden, en niet zo’n beetje ook.

Daarenboven zijn er zóveel verschillende manieren van adverteren dat je er duizelig van zou worden. Kortom : de hele inboedel draait om veel geld verdienen en overleven in een hard en select wereldje met alle middelen die je hebt,zelfs al bestaan deze middelen uit leugens,overdrijving en een charmeoffensief.

Luc Van Loon vond dit blijkbaar allemaal vanzelfsprekend geworden , hij kende het klappen van de zweep en opboksen tegen de huidige concurrentenmarkt was even tevergeefs als Don Quichotte tegen zijn windmolens.

Willem-Jan Ekert – Customer Magazines

We hoorden het in Keulen donderen toen Willem-Jan Ekert zich voorstelde als mede-eigenaar van een reclamebedrijf dat zich bezighoudt met ‘Customer Magazines’. We waren een beetje sceptisch toen hij ons uitlegde dat Customer Magazines niets meer en niets minder zijn dan bedrijfsbladen. Het doel van zo’n blad is louter marketing en reclame.

Toch is er ook voor dit soort bladen goede journalistiek nodig. Ze moeten immers heel objectief en creatief zijn. Zo’n blad moet het imago uitstralen van het bedrijf dat het vertegenwoordigt. De cijfers voor effectiviteit waren ronduit verrassend: 57% leest meer dan de helft van het magazine,32% toename van merkentrouw,8% stijging van de verkoop en 62% bezoekt het winkelpunt na het lezen van een Customer Magazine.

Mijn houding tegenover deze vorm van ‘reclame’ is in ieder geval 180° gedraaid. Ik ben zelfs geïnteresseerd in zo’n job. Je bent creatief en waarheidsgetrouw bezig met journalistiek én er zit veel variatie in dit beroep want vele magazines komen en gaan. Dit was een zeer verrijkend gastcollege.