Vrijdagnacht, vier uur. Ik kwam thuis van een avondje stappen en zette de televisie nog even op. Macht der gewoonte die ik ,normaal gezien,na een vijftal minuten opgeef en inruil voor broodnodige rust.
Het nieuwe,sobere praatprogramma ‘De Toestand’ kon mij echter blijven boeien. Siegfried Bracke geniet al lang mijn voorkeur onder de vlaamse moderators maar deze keer bracht hij “the current issue” toch wel bijzonder goed aan de oppervlakte. Na boegbeelden zoals Jean-Luc Dehaene en Kardinaal Danneels als gesprekspartner werd deze keer Bart de Wever uitgenodigd om te spreken over de schijnbare hypocrisie in de politiek. Want zo prikkelt Bracke, met zijn eigen curieuze stemtimbre ,de nieuwsgierigheid van de kijker: ” We leven in een staatkundig systeem waarin we de macht toevertrouwen aan mensen die we niet vertrouwen en waarvan we denken dat ze door en door slecht zijn. Want dit is het , de politiek staat slecht aangeschreven en toch zit daar de macht. “
Genoeg stof om te doen opwaaien en wie is er beter dan de hulk van NVA,Bart de Wever, om hier wederwoord over te bieden. In feite is er niets nieuw onder de zon, de politici beheren de Res Publica in de naam van het volk en het is ook niet slecht dat de burger het gezag wantrouwt. De democratie geeft ons de kans om het gezag te vervangen als deze zich niet verantwoordt.
De Wever stelde toch het omgekeerde vast. Sinds de jaren ’60 kan je spreken van de betwistbare burger, de man van zus en zo. Vlaanderen wou zich profileren als een subnatie ten opzichte van België maar heeft dit niet doorgezet en dit maakt van het België,op dat vlak,de meest mislukte natie. Nationaal gevoel is de sokkel waarop je identiteit bouwt en wij doen maar alsof.
De mensen klampen zich ook nog steeds vast aan symbolen van het ancien régime ,zoals de monarchie. Dit zegt wellicht ook wel iets over hun perceptie van de politiek. Politiek is daarom ook bijna hetzelfde als marketing , inspelen op emoties want daarmee krijg je de bal aan het rollen. De Wever spreekt hier over de ‘Uylenspiegel emotie’ ,hiermee bedoelt hij: let op voor het gezag want die mensen proberen je te beduvelen, mooi gezegd maar vooral de waarheid zoals een koe. Vlamingen zijn goed in de eindverantwoordelijkheid van zich af te schuiven , zeker als er onzekerheid heerst. Zwarte schapen heb je nodig om jezelf van schuldgevoel te zuiveren en ons algemeen gekende schaap is de nationale politiek.
Het hele programma gaat door over deze kwestie , een kwestie die al jaar en dag op tafel ligt en waarbij politici altijd aan het kortste eind trekken. Dit interview ging een andere richting uit, het zette een spiegel voor de burger met de wijsvinger en het gaf krediet aan oprechte politici , die zeker en vast nog niet uitgestorven zijn. Veel gedachten zijn immers gebaseerd op clichés en die hebben een grond van waarheid maar dat maakt ze niet ongekleurd. Het zijn altijd de goeden die het met de slechten moeten bekopen.
Waar klagen wij immers over? Wij Vlamingen doen ons voor als de kleine Robin Hood maar vergeten dat deze democratie,die wij zo hard in twijfel trekken, ons de meeste welvaart heeft bezorgd.
